مىپرسند تو را ( 1 ) مردمان از قيامت ، بگو : علم آن بنزديك خداى است ، و چه دانى تو همانا قيامت باشد نزديك ! خداى لعنه كرد كافران را و ببجارد ( 2 ) براى ايشان دوزخ . هميشه باشند در آن جا مادام ( 3 ) ، نيابند يارى و نه ياورى . آن روز كه بگردانند رويهاشان در دوزخ ، گويند : كاشك ( 4 ) ما طاعت داشته بودمانى ( 5 ) خداى را و طاعت داشته بودمانى ( 6 ) رسول را . گويند خداى ما ( 7 ) ! ما فرمان برديم مهترانمان را و بزرگانمان را گم بكردند راه ما ( 8 ) . خداى ما بده ايشان را دو چندان از عذاب و لعنت كن ايشان را لعنتى بسيار . اى آنان كه ايمان آورده‌اى ( 9 ) ! مباشى چنان كه ( 10 ) آنان كه رنج نمودند ( 11 ) موسى را بيزار بكر [ د ] او را خداى از آنچه گفتند ، و بود بنزديك خداى وجيه ( 12 ) . اى آنان كه گرويده‌اى ! بترسى از خداى و بگويى گفتنى درست . [ 8 - پ ]

--> ( 1 ) - اساس : ندارد ، از آج ، افزوده شد . ( 2 ) - آج ، لب : ساخته است ، دا : ساخت . ( 3 ) - دا : جاودان ، آج ، لب : دائم . ( 4 ) - دا : كاشكى ، آج ، لب : اى كاشكى . ( 6 - 5 ) - دا : فرمان بردمانى ، آج ، لب : فرمان مىبرديم . ( 7 ) - دا : اى خداى ما ، آج ، لب : خدايا . ( 8 ) - دا : ما را راه . ( 9 ) - دا : اى آنان كه گرويدگانى . ( 10 ) - دا ، آج ، لب : چون آنان كه . ( 11 ) - دا : برنجانيدند . ( 12 ) - دا ، آج ، لب : با آب روى .